Εδώ θα καταγράφω τις ρήσεις μου (όχι, δεν είναι κλεμμένες).
Συνήθεια, η μεγαλύτερη ευχή και κατάρα του ανθρώπου.
(Φαίνεται πολύ απλό και προφανές αλλά έλα που κανείς δεν το έχει διατυπώσει τόσο λιτά και ολοκληρωμένα ταυτόχρονα. Πήγα και το έλεγξα πριν το καταγράψω, μην καταλήξω σε λογοκλοπή αντί για εξασφάλιση δικαιωμάτων και βρήκα μόνο τα εξής: «Έξις δευτέρα φύσις» του Αριστοτέλη, δηλαδή «Η συνήθεια γίνεται δεύτερη φύση μας». «Η συνήθεια είναι το εκτροφείο των σφαλμάτων» του Βίκτωρος Ουγκώ και «Όταν μια συνήθεια καταντήσει βολική, να τη συντρίβεις» του Νίκου Καζαντζάκη. Τα οποία καλώς ή κακώς αποτελούν υποσύνολα της ρήσης μου. Τρέμετε σοφοί ανά τους αιώνες, έρχομαι!)
Καμία δουλειά δεν είναι ντροπή, εκτός από του δημοσιογράφου και του διαφημιστή.
(Η -κατ' εμέ- ορθή εκδοχή για το, κατά τα άλλα χιουμοριστικό, πασίγνωστο σύνθημα του Τζίμη Πανούση. Καθώς αυτή έχουν κάνει πολύ χειρότερη δουλειά ενάντια στη δημοκρατία, υποσκάπτωντας πολύ περισσότερο τα θεμέλιά της από τους μπάτσους και τους βουλευτές. Και αν συμφωνείς με το "δημοσιογράφου" αλλά σε ξενίζει το "διαφημιστή" περίμενε να διαβάσεις την τρίτη ρήση μου.)
Τα εκλογικά σου δικαιώματα τα εξασκείς με το που επιλέγεις να δώσεις τα χρήματα σου και όχι μια φορά ανά κάποια χρόνια πίσω από κάποιο παραβάν. Μόνο έτσι μπορείς να ασκήσεις πολιτική και να ρυθμίσεις τη δημοκρατία.
